สาระน่ารู้ : มะม่วงหิมพานต์

มะม่วงหิมพานต์
ส่วนที่ใช้ : ใบ ยางจากลำต้น ยางจากผล ผล เมล็ด

สรรพคุณ :
ใบ ใช้ใบสด นำมาบดให้ละเอียดแล้ว ใช้พอกแก้โรคผิวหนัง เสมือนการทำสปาอย่างดี แผลไฟไหม้ น้ำร้อนลวก หรือใช้ใบสดนำมาเผาไฟเอาควันสูดดม รักษาโรคเกี่ยวกับการไอ และเจ็บคอ เป็นต้น
ยางจากลำต้น ใช้ยางสด นำมาทาบ้านกันปลวก และใช้ทำเป็นกาวเย็บเข้าเล่มหนังสือ เป็นต้น
ยางจากผล ใช้ยางสด นำมาทาทำลายเนื้อด้าน กัดหูด ตาปลา เนื้องอก กลากเกลื้อน และโรคเท้าช้าง เป็นต้น

ผล ใช้เป็นยาแก้โรคเลือดออกตามไรฟัน แก้ท้องร่วง หรือใช้น้ำที่คั้นจากผลกินเป็นยาขับปัสสาวะ แก้อาเจียน หรือแผลพองในปาก เป็นต้น

เมล็ด ใช้กินเมล็ดสด หรือใช้คั่วโรยเกลือกินเป็นยาแก้อาการบวมน้ำ ขับปัสสาวะ หรือใช้สกัดเอาน้ำมันออกมาใช้ทาแก้กลากเกลื้อน แก้เนื้องอก แก้โรคผิวหนัง แก้โรคเรื้อน เป็นต้น

ข้อห้ามใช้ : ยางจากผล มีพิษ ควรใช้อย่างระมัดระวัง

อื่น ๆ : ยางจากลำต้นมีสีน้ำตาลเกือบดำ ในประเทศสหรัฐอเมริกาใต้ได้ส่งออกเป็นสินค้าออก เรียกว่า Cadjii gum ซึ่งยางจากลำต้นมีคุณสมบัติเหมือนกับ gum arabic ใช้ในการเย็บเล่มหนังสือ ป้องกันไม่ให้แมลง หรือมดขึ้นหนังสือ และยังสามารถใช้ทาพื้นไม้ป้อง กันปลวกได้อีกด้วย

ถิ่นที่อยู่ : มะม่วงหิมพานต์ เป็นพรรณไม้ที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ใน จาไมก้า หมู่เกาะอินเดียตะวันตก และในสหรัฐอเมริกาเขตร้อน